kamil's profileMr.Kamil Charoenchang's ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
13 February หนังสือคือเพื่อนเคยมีคนบอกว่า "ถ้าอยากรู้ว่าเขาเป็นคนยังไง ให้ดูหนังสือที่เขาอ่าน"
ผมเองก็ไม่ทราบหรอกครับว่าตัวเองเป็นคนอย่างไร เพียงแต่ก็มีหนังสือที่ชอบอยู่มาก ๆ เลยอยากเอามาแบ่งปัน
ยอมรับว่าเป็นหนังสือที่รักที่สุด ทั้งด้วยสาเหตุที่เราได้พบกัน หรือเพราะเนื้อหาภายในเล่ม "คิดถึงทุกปี" ทำให้ผมได้รู้จัก "บินหลา" และก็ตกเป็นแฟนงานเขียนของเขา ทุกครั้งที่ได้หยิบขึ้นมาอ่าน เรื่องราวความสัมพันธ์ของคนเป็น "พ่อ" และ "ลูกชาย" ใน "งามแสงดาว" ก็ทำให้สะเทือนหัวใจเสมอ ยังไม่รวมเรื่องราวความรักในอีกแง่มุมหนึ่งใน "คิดถึงทุกปี" ที่ทำให้ประทับใจเหลือเกิน เรื่องอื่น ๆ ก็สุดยอด สรุปคือ...ชอบอะครับ "พี่จิก" ประภาส ชลศรานนท์ ไม่ใช่แค่คนเขียนหนังสือเก่ง แต่ที่พิเศษคือมุมมองและความคิดที่ "คม" และ "รอบด้าน" อ่านหนังสือพี่จิกแล้วรู้สึกประเทืองความคิด เป็นต้นแบบการเขียนคอลัมป์ที่พยายามจะเอาอย่างให้ได้
วรรณกรรมเยาวชนระดับโลก จำได้ว่าอ่านจบรอบแรกแล้วมานั่งเกาหัว-มึน ๆ งงๆ - แต่พอตัดสินใจ ค่อย ๆ อ่านอีกครั้ง ยิ่งอ่าน ก็ยิ่งหลงรัก "เจ้าชายน้อย" หนังสือของบินหลาผมชอบแทบทุกเล่ม "เจ้าหงิญ" เองก็เช่นกัน เพียงแต่ที่ชอบมาก ๆ เพราะเป็นเล่มที่ทำให้ "บินหลา" ได้ซีไรท์ จำเมื่อครั้งได้ข่าวการประกาศรางวัล ผมเข้าใจเลยว่า ความรู้สึกของคนที่เชียร์ลิเวอร์พูลจะเป็นอย่างไร ถ้าลิเวอร์พูลเผอิญได้แชมป์พรีเมียร์ลีกขึ้นมา
ผมคิดว่าคนกิจกรรมนักศึกษาส่วนใหญ่จะต้องเคยอ่านหนังสือเล่มนี้ และก็เพราะมันนี่แหละมั้งครับ ที่ทำให้ผมเชื่อและเริ่มที่จะหาความรู้ในโลกนอกห้องเรียน "ทะเลเดือด" เป็นมากกว่าหนังสือประวัติศาสตร์ครับ แต่ลีลาการนำเสนอของผู้เขียน ทำให้ผมคิดว่ากำลังอ่านหนังสือนิยายดี ๆ เรื่องนึงเลยทีเดียว ได้ทั้งสาระและบันเทิง
ผมไม่ใช่กวี และก็อ่านบทกวีไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่บทกวีของคุณจิระนันท์ใน "ใบไม้ที่หายไป" ผมว่ามัน "เสพง่าย ใส งดงาม และได้อารมณ์"
ผมอ่านหนังสือของวินทร์หลายเล่ม ยอมรับว่าเป็นคนที่เขียนหนังสือได้เก่งจริง ๆ แต่ที่ชอบที่สุดก็เล่มนี้แหละ เข้ากับอารมณ์และความรู้สึกของพวกชอบการเมืองและประวัติศาสตร์อย่างผมดี
เล่มนี้ยอมรับว่า "หนัก" อ่านแล้วเครียดเลยครับ แต่เค้าก็นำเสนอเรื่องที่เป็นจริงอีกด้านหนึ่งของชีวิต
เป็นนักเขียนคอลัมป์ที่ผมพยายามจะเลียนแบบสไตล์การเขียน "พี่ตุ้ม" เขียนหนังสือได้เก่ง วิธีการเขียนแบบย่อหน้าบ่อย ๆ ทำให้อ่านได้ง่ายขึ้น และกระตุกความคิดในแต่ละระหว่างย่อหน้า นอกจากนั้นลีลาการนำเสนอแบบคนอารมณ์ดีก็ยิ่งทำให้การอ่านหนังสือของเขา ได้ทั้งความบันเทิงและสาระ เคยพบตัวจริง "พี่ตุ้ม" สอง-สาม ครั้ง แต่ยังไม่มีโอกาสคุยด้วย โอกาสหน้าคงจะไม่พลาดอีก (นะ) ชอบเรื่องที่ตรงกับชื่อหนังสือมากที่สุด เด็กผู้หญิงใน "ก่อกองทราย" ให้ความรู้สึกถึงความฝันและการไม่ยอมแพ้ได้เป็นอย่างดี |
|
|