1

ในนามของความเป็นจริง

สรรพสิ่ง เคลื่อนเวียนเปลี่ยนผัน

อยู่ร่วม เคือง,รัก สัมพันธ์

รอวัน ร้องร่ำ อำลา

ในนามของความนึกคิด

ห่างทิศ แต่เพื่อน เหมือนว่า-

มิเคยห่างหายสายตา

แม้อาทิตย์ดับ,โลกลาญ

2

จำว่า เพื่อนฮา ข้าเฮ

สรวลเส สนุกสนาน

น้ำชาหมดแก้วไปนาน

ขับขานคำเย้า ยังยิน

จำว่า ร่วมบ่า เคียงไหล่

งานหนัก จักให้ ใจถวิล

แบกหาม ออกเหงื่อ เรื่อริน

ล้านหยด รดดิน งอกงาม

จำว่า  ป้ายผ้าผืนนั้น

สิบคนพู่กันสิบด้าม

ช่วยปาดช่วยป้ายเนื้อความ

ถึงรูปไม่งาม งามใจ

จำว่า  เวลายามค่ำ

ประชุมประจำ จำไว้

รีบมาชมรมไวไว

อย่าให้เพื่อนว่ามาสาย

จำว่า ถึงหน้าปอซอ

เฝ้ารออาทิตย์มิดหาย

ล้อมวง กับข้าวมากมาย

อิ่มกาย อิ่มใจ อิ่มบุญ

จำว่า ปีกซี ชั้นสอง

ทุกห้อง ทุกเตียง เคียงคุ้น

หมอนเพื่อนหมอนข้าผลัดหนุน

น้ำลายฉุนฉุนปนเป

จำว่า อาซานขานขับ

ซะยาดะห์รอรับคนเร่

เต็มห้องประดังประเด

เมื่อยามโพล้เพล้มักริบ

จำว่า  ศรัทธาร่วมกัน

เพื่อสรรค์สิ่งล้ำเลิศลิบ

มากกว่าเพชรวาวพราววิบ

ค่าทิพย์แห่งงานไม่คลาย

จำว่า เพื่อนล้า ข้าเหนื่อย

หมดไฟใจเฉื่อยใจหาย..

หมดพลังเหมือนซังกะตาย

ไม่วาย ผลัดปลอบ อุ่นใจ

จำว่า  ร่วมเรียน เพียรอ่าน

เลคเชอร์ การบ้าน ลอกได้

อุ่นใจ มีเพื่อน ข้างกาย

เกือบสายใกล้สอบ เพื่อนติว

จำว่า ตกมีน เพื่อนปลอบ

“มิดเทอม มึงสอบ เฉียดฉิว!”

“ดร๊อปเถอะ!” ทะเบียนกลาง ต่อคิว

“ชิ้วชิ้ว! ช้าไป ไม่ทัน!”

จำว่า รวมหัว กันแห้ว

จีบไม่ติดแล้ว หยุดฝัน

กินยา "ทัมใจ" ด้วยกัน

แบ่งปันปลาสเตอร์ติดใจ

4 ปี กี่วันเคลื่อนคล้อย

หนึ่งพันห้าร้อย นับได้

ถามว่า อยากลืมวันใด

ตอบว่า ไม่คิดลืมเลือน

3

เมื่อถึงซึ่งวันข้างหน้า

อำลา สู่ทางทอง,เถื่อน

ทางใดให้จำเสมือน

มีเพื่อน ไม่ห่างข้างกาย

สุขมากหากเพื่อนสุขกว่า

เพื่อนถึงปรารถนาข้าถึงที่หมาย

เพื่อนเศร้า ไม่เศร้าเดียวดาย

ร้อยสายน้ำตา สัมพันธ์

4.

เมื่อเพื่อน มุ่งหวังโลกหน้า

หวังเพื่อน  ศรัทธาคงมั่น

เมื่อเพื่อน หวังโลก สุขสันต์

หวังมือ เพื่อนนั้น ปั้นงาน